حکایت عشق
پاییز قریب و بی رحم اون همه برگ مگه کم بود گل منو چرا چیدی گل من دنیای بود!!!
(( ماجراي تازه )) يادته يـــــــه روز خوب از روزگــــار دل من بــــا دل تو شد مـــــوندگار يادتــــــه بعد قسم خوردنـــــمون بعد اون گريه هاي هر شبمـــــــــون بعد اون تــــرانه خونـــــــدن تو شبا به خيالـــــمون نمي شيم ما جــــدا چه روزاي خوبـــــي بود كنـــــــار هم تو زمســـــــتون ما شـــديم بهار هم وقتي بارونــــــي مي شد دلاي مــــــا وقتي مي شديم ديگه از هــــــــم جدا دل آسمون به حالمــــــون مي سوخت خورشيدم نگاشـــــــو بهمون مي دوخت وقتي آسمــــــون بغضش مي شكست رو گلـــــــا نم نم بارون مي نشـــست من و تو عــــــاشق بغض آسمـــــون كه بهونــــه بود واسه گريه هامـــــون مي شـــــديم دوباره دلتنگ خـــــــزون يـــــاد اون ديــــــــداراي اولــــــمون ياد اون ترانـــــــــه و شعر و قســــم ياد اون قولايــــي كه داديـــــم به هم بي بهونــــــه بي نـــــشونه بــــي ثمر يه شبي من گــــــــريه كردم تا سحـــر انگاري ترســــــي مــــنو احــــاطه كرد وارد يــــــــــه ماجراي تازه كـــــــــرد بعد اون شــــب گريه ها و غـــــصه ها تو منو يـــــواش يـــواش كردي جــــدا من شدم مهـــــره ي بـــــــازي هاي تو يا عروســــــــك واسه قصـــــه هاي تو اما من هر چي بــــــودم راضي بــــودم ولي از نبودنـــــت شاكــــــــــــي بودم تو منو ميــــــذاشتي و كـــــم مي شدي با نبودت واسه من مايه ي غم ميـــشدي چه روزا و هفته ها دل من بي ســــــر صدا به ياد گذشته ها خاطراتو كرد جـــــــــــدا خاطرات خوب مال تو خاطرات بد مال من اينطوري گذشت خدا روزاي امســـــال من با تمـــــــــوم اشتــــــــــياق من به تو آخرش گــــــفتي ولم كن و بــــــــــــرو مي دونم كه ايـــــن جدايي واسه تــــــو گــــفتن دوســــت ندارم و بـــــــــــرو اينــــــقدا آســـــون و راحـــــــتم نبود تقـــــــــــصير نحسي و پا قدم نــــــبود مي دونم تــــو هم دلت شكست و ريخت سيل اشك روي چـــشات نشست و ريخت اما عـــــشقم ديگه هيــــــــچ چاره نبود عشقـــمون ديگه پر آوازه نبــــــــــــود من و تو بايد يــــه روز جدا بشـــــــــيم بي كـــــس و همدم غصه ها بشــــــيم اما من منظــــــــورتو خوب مي دونـــم هنوزم تـــــو رو يه محـــــبوب مي دونم مي دونـــــم اگه شديم زهـــــــــم جدا اگه مــــــن دلم شــــــده ز تو ســـــوا واســــــه روزاي طلــــــايي مــــــــــنه واســــــه اون روزا كه مــــــي دنم كمه واسه اينه كه يه روز گفـــــــتي گــــلم من واسه پاكي تــــو خيلي كمـــــــــم حالا نوبـــــت مـــنه بگــم بــــــــرات كه چــــقد دلم ميــــــخواد بشم فدات تو گل باغ بهـــــــــشتي واســــــه من تو همون خدا نوشتـــــــــــي واسه من بــا تموم احـــــــــــتاجمو نيــــــــاز كــــه بهم گفتي عزيــــــز بي من بساز تا ابــــــــد به ياد مهـــــربونيـــــــات من ميگــــم شعري بــــراي غصه هات كه شايــــــــد با خوندن ترانه هــــــام كم بشه غصــــــه ها و بهانـــــــه هام
شعر مال خودم بودها ! اي خداي مهربان مگذار هيچگاه او غمگين شود زيرا با ناراحتي او خلقت زمين و آسمان دريا و كوير دلم بهم مي خورد اي صاحب زمان و مكان ؛ چرا رفتي و عاشقي رنج كشيده عاشقي كه تازه نور اميدي در زندگي خود پيدا كرده بود تنها گذاشتي و رفتي و نمك بر روي زخم عميق و مجروح من پاشيدي؟ ««جاودان باشي اي سپيده ي عشق»» خوندين ؟ كيف كردين؟خوشتونم كه اومده ديگه ؟ خداييش حال كردين اين همه استعدادي كه در من نهفته؟ فعلا باي تا بعد
اول يه معذرت خواهي بابت غيبت اين مدتم بعدم يه تشكر جانانه از همه ي دوستاني كه منو تنها نذاشتن و دلداريم دادن
بالاخره از اين شازده اي كه منتظرش بودم خبر اومد اونم چه خبر جانانه اي !!!! مخلص كلام اين كه اين مسافر انگاري مال من نبوده
و همه چيز از همون اول يه اشتباه بچگانه بوده كه شكر خدا به خير و خوشي تموم شد
حالا هم به سلامتي همه چيز تموم شده زندگي من برگشته رو روال عادي
ايشالا كه از اين به بعد از خجالت همتون در ميام ديگه !!!! 1
«« به نام سردار قلبم كه جز او كسي را در زمين نمي ستايم »»
بار الهي دست دعا بلند مي كنم تا او را برايم حفظ كني
اي كريم اي خداي تمام عاشقان اي حافظ تمام معشوقان و اي نگهدارنده ي تمام عشقها
لطفي كن و اين عاشق را براي من زنده نگه دار و عشقمان را پايدار كن
ماهي سرخ حوض دلم از بي آبي و عطش عشق مي ميرد
رنگين كمان هفت رنگ زيبايم سياه پوش مي شود
و
مرغابي سپيد درياچه ي آبي عاشقي ام سياه و كبود مي شود
زمان عشق ما را به وقتي موكول كن كه ما گر چه به اندازه ي ستاره ها از هم فاصله داريم
اما دلهامان چون گلبرگهاي گلهاي نيلوفر آبي نزديك هم باشد
و با آغاز هر شب و شروع آهنگ لالايي يكديگر را در آغوش بگيرند
اي گل من ! چرا آتش قرمز رنگ عشقمان را بي شعله بي گرما و بي نور كردي ؟
چرا چون خاكستر عشقي سوخته آن را به همراه هر چه خاطره كه با هم داشتيم در اقيانوس نفرت و كينه ريختي؟
چرا هر چه را كه برايت سروده بودم به نسيم صبا سپردي؟
اي خدا ! چرا اميد من آرزوهاي دور و دراز من عمر من تمام زندگي من را از من گرفتي؟
اي .......عزيزم
حال كه تو رفتي و مرا تنها گذاشتي مي سوزم و دود مي شوم و جان مي دهم
و قول مي دهم كه جز تو كسي را در زمين ستايش نكنم و معشوقي جز تو براي خود جستجو نكنم
قسم به عشقي كه در ميانمان بود
شوخي بود همش مي دونم خيلي چرته فكر نكنين اگه يه كم سوزناكه واسه اون يارو مسافره هستا!! نخيرم اصلا ربطي به اون نداره
ديروز داشتم دفتراي قديميمو نگاه مي كردم يهو چشمم به اين افتاد تاريخش مال 82/2/30 است
از اينا زياد دارم بعدا بازم واستون ميذارم
| قالب وبلاگ : فقط بهاربيست |
