ببين غم گريه هام از عشق، چه زندوني برام ساختن

خداحافظ گل پونه ، گل تنها بي خونه.

لالاييها ديگه خواب نيست ، به چشمونم نميشونه

يکي با چشماي نازش ، دل کوچيکمو لرزوند.

يکي با دست ناپاکش ، گلاي باغچمو سوزوند

تو اين شبهاي تودر تو، خداحافظ گل شب بو .

هنوز آوار تنهايي ، داره ميباره از هر سو

خداحافظ گل مريم ، گل مظلوم پر دردم .

نشد با اين تن زخمي ، به آغوش تو برگردم

نشد تا بغض چشماتو ، به خواب قصه بسپارم .

از اين فصل سکوت و شب ، غم بارون بردارم

نميدوني چه دلتنگم ، از اين خواب زمستوني.

تو که بيدار بيداري ، بگو از شب چي ميدوني

تو اين روياي سردر گم، خداحافظ گل گندم.

تو هم بازيچه اي بودي ، تو دست سرد اين مردم

خداحافظ گل پونه ، که باروني نميتونه.

 طلسم بغض برداره ، از اين پاييز ديوونه