حکایت عشق
پاییز قریب و بی رحم اون همه برگ مگه کم بود گل منو چرا چیدی گل من دنیای بود!!!
Let the touch of thy finger thrill my lifes strings and make the music thine and mine بگذار نوازش انگشتانت سيمهاي زندگيم را به صدا درآورد و نغمه اي بسازد که هم از آن توست و هم از آن من
نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم فروردین 1388ساعت
16:50 توسط صحرا| |
| قالب وبلاگ : فقط بهاربيست |
شعر شاید رهگذری باشد رقصان و سر به هوا اما بر جان شاعر رد پایش می ماند وقتی می آید می گذرد.
